DZIEJE KLUBU KROŚNIANKA

Zainteresowanie sportem na terenie Krosna i okolic sięga jeszcze okresu zaborów. W tamtym czasie nie istniały kluby sportowe w wymiarze, z jakim spotykamy się dzisiaj. Funkcjonowały różne organizacje oraz instytucje społeczne zajmujące się krzewieniem kultury fizycznej. Należały do nich Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, Towarzystwo Uniwersytetów Robotniczych oraz Komitet Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Obronnego.

Towarzystwo  Gimnastyczne „Sokół” zostało utworzone w Krośnie w 1892 roku jako oddział Towarzystwa we Lwowie. Jego pierwszym prezesem został Tadeusz Śmieglewicz. Rok później rozpoczęto budowę gmachu towarzystwa przy ulicy Suchodolskiej. Obiekt posiadał salę gimnastyczna ze scena i kulisami, pomieszczenie na bibliotekę i czytelnię oraz mieszkania prywatne. Za budynkiem znajdowało się boisko piłkarskie i korty tenisowe. Całość stanowiła doskonały ośrodek działalności kulturalnej, oświatowej oraz sportowej. Największą popularnością cieszyły się takie dyscypliny jak  gimnastyka, tenis ziemny, szermierka, łyżwiarstwo, kolarstwo oraz dopiero w okresie międzywojennym piłka nożna. Towarzystwo popularyzowało aktywność fizyczna wśród mieszkańców Krosna miedzy innym przez udostępnianie obiektów sportowych oraz wypożyczanie sprzętu. W czasie zaborów nie miało ono charakteru czysto sportowego. Zajmowało się również pielęgnowaniem tradycji narodowych oraz kształtowało „zwartość, solidarność i karność” czyli cechy, które mogły się przydać w walce o niepodległość. Przez taka postawę członków towarzystwa w czasie I Wojny Światowej przekształciło się ono w organizację paramilitarną. Członkowie „Sokoła” zasilali szeregi Związku Strzeleckiego, a później I Brygady Legionów Józefa Piłsudskiego walczącej z zaborcą.

Towarzystwo uniwersytetów robotniczych (TUR) było organizacją  ogólnopolską, której oddział w Krośnie powstała w 1923 roku. Jego siedziba mieściła się w budynku Zarządu Okręgu Związkowego „Górnik” przy ulicy Kolejowej („Dom Górnika”).  Funkcje przewodniczącego pełnił czynny sportowiec Karol Pilch. TUR prowadziło dwukierunkową działalność. Pierwszą z nich było kształcenie robotników, a drugą prowadzenie działalności sportowej. W ranach organizacji  prężnie działała sekcja gimnastyczna.

W związku ze wzrostem popularności piłki nożnej zaistniała konieczność stworzenia organizacji wcielającej miłośników tej dyscypliny. Do tej pory pasjonaci futbolu grali w prymitywnych warunkach, nie rzadko przy pomocy szmacianej piłki. Miasto Krosno nie posiadało własnego stadionu sportowego dlatego częstym widokiem były dzikie mecze rozgrywane na okolicznych łąkach bądź  na placu przy Wisłoku (Targowica). Ogromne zainteresowanie piłka nożną doprowadziło do powstania w 1921 roku przy Rafinerii Ropy Naftowej w Jedliczu tzw. niezrzeszonego piłkarskiego ogniwa sportowego. Nie zostało ono jednak nigdy przekształcone w klub sportowy.

Narodziny pierwszego na ziemiach krośnieńskich klubu miało miejsce w 1923 roku przy Kopalni Ropy Naftowej w Potoku. Utworzony został jednosekcyjny, piłkarski Robotniczy Klub Sportowy „Nafta”. Dzięki wsparciu finansowemu jakie zapewniła dyrekcja kopalni, zakupiono niezbędny sprzęt oraz stroje. W związku z tym, że klub nie został zgłoszony do Polskiego Związku Piłki nożnej, drużyna nie mogła oficjalnie rozgrywać spotkań z innymi klubami. Pogarszająca się sytuacja kopalni w Potoku spowodowała, że robotnicy a zarazem zawodnicy zaczęli odchodzić w głąb kraju w poszukiwaniu pracy. Wynikiem tego było  rozwiązanie „Nafty”.

Z inicjatywy działaczy krośnieńskiego oddziału TUR oraz na bazie sprzętu po RKS „Nafta” utworzono w 1928 roku w Krośnie pierwszy wielofunkcyjny klub sportowy pod nazwą Robotniczy Klub Sportowy „Krośnianka”. Jego prezesem został znany w światku sportowym Karol Pilch. Klub przyjął biało – niebieskie barwy. Finansowaniem jego działalności zajął się Zarząd Okręgu Związku Zawodowego „Górnik”.  Niedługo po powstaniu został zarejestrowany w Ogólnopolskim Związku Robotniczych Stowarzyszeń Sportowych.

Początkowo klub posiadał tylko sekcję piłkarską. Wizja utworzenia kolejnych, w tym lekkoatletycznej, zmusiła władze klubu do podjęcia działań w kierunku budowy własnego obiekty sportowego. Dzięki pozyskanym funduszom oraz przy zaangażowaniu służb wojskowych i cywilnych 30 września 1928 roku został poświęcony nowy stadion RKS „Krośnianka”(obecny stadion MOSiRu przy ulicy Bursaki). Posiadał on strzelnice, korty tenisowe, tor przeszkód, boisko do piłki nożnej, czterotorowa bieżnię żużlową, skocznię, rzutnię oraz drewnianą trybunę z szatnia, magazyn oraz kancelarię klubową. Z czasem obok sekcji piłki nożnej rozwinęły się sekcja lekkiej atletyki oraz sekcja kolarska. W 1931 roku doszło do konfliktu pomiędzy działaczami a zawodnikami klubu. Podczas meczu rozgrywanego z krakowska „Legią” doszło do ostrej wymiany poglądów na tle klasowym. Zaogniony spór doprowadził do interwencji władz miejskich. Od tamtej pory relacje pomiędzy działaczami, a zawodnikami uległy pogorszeniu. Poskutkowało to odejściem części z nich. Należał do nich m.in. Władysław Bober (trener sekcji piłkarskiej), który został prezesem powołanego przez nich Miejskiego Klubu Sportowego „Legia”.  Konsekwencją rozłamu były straty personalne, które najbardziej dotknęły sekcje piłkarską. Działalność klubu pod koniec lat trzydziestych została przerwana przez II Wojnę Światową. Mimo działań wojennych, zawodnicy RKS „Krośnianka” nie zaprzestali uprawiać sportu. Choć okupant  zabronił wszelkiej aktywności fizycznej, sportowcy rozgrywali mecze piłkarskie i zawody lekkoatletyczne na pod krośnieńskich łąkach. Niektórzy z nich, jak Zdzisław Denka, stanęli do walki z wrogiem.

Wraz z zakończeniem wojny działalność rozpoczęły kluby sportowe. Nie było już klubów żydowskich („Gideon” i „Makabi”). Reaktywowano Miejski Klub Sportowy „Legia” oraz utworzono 3 nowe: Wojskowy Klub Sportowy „Granica”, Robotniczy Klub Sportowy „Huta”  i Klub Sportowy „Nafta”. Stadion, należący przed wojną do RKS „Krośnianka”, przejęło miasto i odpłatnie wynajmowało poszczególnym drużynom. Kilka lat później  władze Krosna przekazały ten obiekt KS „Nafta”.

W 1957 w wyniku polaczenia RKS „Huta” i KS „Nafta” utworzono nowy klub. Po przyjęciu przez niego biało- niebieskich barw przyjął nazwę Międzyzakładowy Związkowy Klub Sportowy „Krośnianka”. Jego finansowaniem zajęły się Krośnieńskie zakłady Kopalnictwa Nafty i Gazu oraz Federacją Związków zawodowych „Górnik”. Nowy Klub przejęła po „Nafcie” stadion przy ulicy Bursaki. Jeszcze w tym samym roku sekcja piłkarska trenowana przez Antoniego Chmurę zdobyła mistrzostwo juniorów klasy A województwa rzeszowskiego oraz tytuł drugiej drużyny kraju. Obok sekcji piłki nożnej działali prężnie siatkarze. Rozwijały się również sekcje: lekkoatletyczna, kolarska i narciarska.

Krośnieńskie kluby utrzymywały ze sobą stosunki bardziej towarzyskie. Nie rywalizowały na gruncie sportowego współzawodnictwa. Mimo tego końcem lat pięćdziesiątych atmosfera pomiędzy „legia” a „krośnianka” uległa znacznemu pogorszeniu. Powodem była niesportowe zachowanie działaczy klubu „legia”. Sprawa zaistniałego konfliktu zajęła się Komisja Sportu i Turystyki działającą przy Komitecie Powiatowym PZPR (Polska Zjednoczona Partie a Robotnicza). Prace komisji doprowadziły do podpisania porozumienia, a także narzuciły polaczenie obydwu klubów. Szeregowi działacze, trenerzy oraz zawodnicy nie wyrażali zgody na taki obrót sprawy. Nieoficjalnie mówiono, ze fuzja miała na celu wydobycie z finansowego dołka „legii” kosztem dobrze prosperującej „Krośnianki”. Przez 2 lata trwały naciski ze strony partii, które w 1961 roku wymusiły połączenia Krośnieńskiego Klubu Sportowego „Legia” z MZKS ”Krośnianką”.  Z nowo powstałego klubu zaczęli powoli odchodzić zawodnicy oraz  działacze . Nikt nie myślał ze „Krośnianka” narodzi się na nowo.

Drugie już w dziejach Krośnianki reaktywowanie miało miejsce w  1991 roku. Ryszard Łącki (były zawodnik powojennej drużyny MZKS Krośnianka),  Andrzej Zatorski  (trener utytułowanej lekkoatletki Izabeli Zatorskiej)  oraz Tadeusz Sarapuk (dyrektor MOSiRu, znany lekkoatleta KSS Legia) postanowili powołać do życia nowy klub. Utworzywszy grupę inicjatywna zwołali zebranie założycielskie nowo powstającej jednostki. Na spotkaniu tym zatwierdzono statut, przyjęto tradycyjne  biało- niebieskie barwy oraz nadano nazwę –  Miejski Klub Sportowy „Krośnianka”.

W siedmioosobowym zarządzie zasiadali: prezes Ryszard Piróg, wiceprezesi Adam Janas i Waldemar Bałaban oraz pozostali członkowie: Andrzej Zatorski, Stanisław Nowak, Tadeusz Sarapuk i Adam Kolendowski. Dzięki życzliwości i przychylności władz miejskich uzyskano bezpłatny dostęp do obiektu sportowego mieszczącego się przy ulicy Bursaki. MKS „Krośnianka” od samego początku był nastawiony a pracę z młodzieżą. Licznie gromadził uczniów krośnieńskich jak i okolicznych szkół. Klub posiadał dwie autonomicznie działające sekcje: lekkiej atletyki i tenisa stołowego. Każda z nich posiadała odrębnego sponsora.  W ten sposób stowarzyszenie działało do roku 2004. Od tego czasu członkowie klubu wraz z zarządem organizowali tylko sporadyczne działania, mające na celu promocję szeroko pojętego sportu.

Początkiem roku 2014 Klub powołał nowych, chętnych do działania członków, wśród których został wybrany nowy zarząd. Stowarzyszenie utworzyło dwie sekcje: lekkiej atletyki oraz tenisową…